ایمنی ترکیبی در برابر کرونا (ترکیبی از ایمنی ذاتی و واکسن)


مصونیت از ویروس SARS-CoV-2 مسئله مهمی برای جامعه جهانی است. بنابراین ، تعیین کیفیت و مدت زمان ایمنی آن یک مشکل اساسی است. اما سیستم ایمنی سازگار پیچیده است و این عوامل ممکن است بین ایمنی ذاتی (به دلیل عفونت) و ایمنی ایجاد شده توسط واکسن متفاوت باشد. پس از واکسیناسیون ، چه نوع ایمنی در افراد دارای ایمنی طبیعی ایجاد می شود؟ ما این موضوع را در مجله پزشکی Apple بررسی خواهیم کرد.

ساختار سیستم ایمنی بدن

ایمنی ترکیبی به ویژه به دلیل یافته مهمی که افراد مبتلا به عفونت SARS-CoV-2 قبلی با یک واکنش ایمنی غیرمعمول قوی نسبت به واکسن Covid-19 تجربه کرده اند بسیار جالب است. حافظه ایمونولوژیک منبع ایمنی محافظتی است. مصونیت و ایمنی ذاتی واکسن در برابر ویروس SARS-CoV-2 دو خط حفاظتی متفاوت است. یک سیستم ایمنی سازگار از سه جزء اصلی تشکیل شده است:

  • سلولهای B (منبع آنتی بادی ها)
  • سلولهای T + CD4
  • سلولهای T + CD8

برای ایمنی ذاتی ، حافظه ایمونولوژیکی برای ویروس SARS-CoV-2 بیش از 8 ماه برای سلول های T4 + CD4 ، سلول های T CD8 + ، سلول های حافظه B و آنتی بادی ها مشاهده شده است ، با کاهش نسبتاً کمی که به نظر می رسد کمی پایدار است. در یک سال

ایمنی طبیعی در برابر انواع حفره ها

سطوح ایمنی می تواند متفاوت باشد و مطالعات بزرگ نشان می دهد که ایمنی ذاتی در برابر عفونت با علائم Covid-19 بین 93 تا 100 درصد برای بیش از 7 تا 8 ماه است ، از جمله مکانهایی که SARS نگران کننده است. -CoV-2 به اندازه آلفا گسترده است. ایمنی ذاتی در برابر سویه های ویروسی با تغییراتی که تشخیص آنتی بادی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد [برای مثال، بتا (B.1.351)، گاما (P.1)، یوتا (B.1.526) و دلتا (B.1.617)] روشن تر نیست و شواهدی از عفونت های بیشتر در گونه وجود دارد. فعالیت آنتی بادی های خنثی کننده به دلیل ایمنی ذاتی و ناشی از واکسن در برابر اکثر گونه های نگران کننده (VOC) کاهش می یابد. این واقعیت که اکثر VOC ها دارای جهش هایی هستند که باعث می شود آنتی بادی ها تا حدی فرار کنند ، شواهدی از فشار انتخابی برای آزادسازی ایمنی ذاتی است.

اثر واکسن در جهش های مختلف ویروسی

رابطه بیولوژیکی کاهش احتمالی آنتی بادی های خنثی کننده به سویه های ویروسی از آزمایشات بالینی واکسن ها و مطالعات مشاهده ای مشهود است. در موارد علامتی ، Astrazenka در مورد گونه های بتا از 75 to به 11 decreased کاهش یافت. در مقابل ، اثربخشی واکسن Pfizer-bionatec در برابر موارد با علائم نوع بتا از 95 to به 75 decreased کاهش یافته و حفاظت در برابر بیماری های شدید در 97 remained باقی مانده است. گزارش ها نشان می دهد که هر دو واکسن بیشترین تأثیر خود را در برابر گونه های دلتا حفظ می کنند.

امنیت ویژه

چه اتفاقی می افتد وقتی افراد قبل از آلوده شدن واکسینه می شوند: مشاهدات در چندین مطالعه نشان دهنده یک همکاری چشمگیر است – ایمنی ترکیبی قوی که از ترکیب ایمنی ذاتی و ایمنی ناشی از واکسن ایجاد می شود. هنگامی که ایمنی ذاتی در برابر ویروس SARS-CoV-2 با ایمنی ناشی از واکسن ترکیب شود ، پاسخ ایمنی بیش از حد انتظار رخ می دهد. [مترجم : اگر به یاد داشته باشیم پژوهش اسرائیل در این مورد نشان داد که این ترکیب ایمنی آنچنان قوی است که هیچ واکسنی همتای آن وجود ندارد.] به نظر می رسد هر دو جزء ، سلول های B و سلول های T در ایمنی هیبرید وجود دارند.

امنیت ترکیبی

آنتی بادی های خنثی کننده

یک سوال مهم در مورد ایمنی ناشی از آنتی بادی نسبت به گونه های مورد نگرش این است که آیا کاهش آنتی بادی خنثی کننده آنتی ژن اساساً در گونه های موردنظر کم است. آیا به طور طبیعی و در واقع سلول های B را برای تشخیص پروتئین های جهش یافته جهش ویروسی به چالش می کشد؟ پاسخ منفی است.

مطالعات در مورد عفونت گونه های بتا طبیعی نشان می دهد که پاسخ آنتی بادی خنثی کننده در برابر این گونه ها و نسب اجدادی بسیار قوی است. علاوه بر این ، آنتی بادی های ضد خنثی کننده بتا پس از واکسیناسیون افراد آلوده به گونه های غیر بتا ، با وجود واکسن ها یا عفونت های طبیعی بتا موج ، حدود 100 برابر بیشتر از عفونت به تنهایی و 25 برابر بیشتر از آنتی بادی های پس از واکسیناسیون بود. شامل نمی شود. این افزایش سطح خنثی سازی ابتدا توسط Stamatatos و همکاران گزارش شد. و سپس توسط چندین مطالعه تأیید شد. به طور کلی ، پتانسیل و سطح پاسخ آنتی بادی پس از واکسیناسیون افراد آلوده به SARS-CoV-2 غیرقابل پیش بینی و غیرقابل پیش بینی است. * چرا این محدوده خنثی سازی رخ می دهد؟

تاثیر سلولها بر ایمنی بدن

سلولهای حافظه B علت اصلی هستند. آنها دو عملکرد اساسی دارند: یکی تولید یک آنتی بادی یکسان در هنگام عفونت مجدد با همان ویروس ، و دیگری رمزگذاری کتابخانه ای از جهش های آنتی بادی ، که مخزن سویه های ایمونولوژیکی هستند. به نظر می رسد این سلول های حافظه B که در پاسخ به عفونت اولیه ایجاد می شوند ، یک پیش فرض پیشگیرانه از سیستم ایمنی بدن در مورد گونه های ویروسی است که در آینده ظهور می کنند.

یک استراتژی تکاملی عالی برای ایمنی در برابر SARS-CoV-2 به وضوح نشان داده شده است: اکثر سلول های حافظه B آنتی بادی هایی را کد می کنند که می توانند به گونه های مداخله کننده متصل شده یا خنثی شوند ، و کیفیت این سلول های حافظه B با گذشت زمان افزایش می یابد.

بنابراین ، افزایش آنتی بادی های خنثی سازی ویروس پس از واکسیناسیون در افراد آلوده به ویروس SARS-CoV-2 قبل از واکسیناسیون نشان دهنده پذیرش انواع سلول های B با کیفیت بالا است که پس از عفونت اولیه ایجاد می شوند.

امنیت ترکیبی

عملکرد سلولهای ایمنی B و T

سلولهای T برای پاسخگویی به عفونت نیاز به تولید انواع سلولهای حافظه B دارند. تکامل سلولهای B در پاسخ به عفونت یا واکسیناسیون با یک ساختار میکرواناتومیک ایمونولوژیکی به نام مرکز پیش ساز وابسته به سلول T تقویت می شود که توسط سلولهای T4 + T فولیکولی (TFH) آموزش داده می شود. بنابراین ، سلول های T و سلول های B با هم کار می کنند تا آنتی بادی های با طیف وسیع در برابر سویه های ویروسی بسازند. علاوه بر این ، به نظر می رسد سلول های T در مرحله خروج از اهمیت برخوردار هستند.

سلولهای حافظه B به طور فعال آنتی بادی تولید نمی کنند. سلولها منقرض می شوند که فقط در صورت عفونت مجدد یا بعد از واکسیناسیون ، آنتی بادی ها را سنتز می کنند. سلولهای حافظه B در مقایسه با عفونت طبیعی یا واکسیناسیون ، ایمنی هیبرید را 5 تا 10 برابر افزایش می دهند.

به نظر می رسد سلول های T4 و TFH مخصوص ویروس محرک های اصلی جذب و تکثیر این سلول های SARS-CoV-2 B هستند و تیترهای آنتی بادی قابل توجهی مشاهده شده است. آنتی بادی ها به وضوح در محافظت در برابر عفونت مجدد SARS-CoV-2 نقش دارند ، اما شواهد همچنین به نقش سلول های T اشاره می کند.

پاسخ سلول T به SARS-CoV-2 در عفونت های طبیعی نسبتاً گسترده است و اکثر اپیتوپ های سلول T در گونه های در حال انقراض جهش نمی یابند و این نشان می دهد که از سهم سلول های T در ایمنی محافظتی دفاع می شود. تعداد زیادی از واکسن های کووید -19 مورد استفاده حاوی یک آنتی ژن موجی هستند ، در حالی که 25 پروتئین ویروسی مختلف در SARS-CoV-2 وجود دارد. بنابراین ، سطح پاسخ سلول های CD4 + T و CD8 + T در واکسن فعلی کووید -19 محدودتر از عفونت های معمولی است ، در حالی که ایمنی ترکیبی شامل سلول های T سنبله و ضد سنبله است.

تأثیر واکسن بر ایمنی هیبرید

جالب اینکه ،

  • واکسن های mRNA Pfizer-Bionetek و Moderna می توانند به طور قابل توجهی پاسخ سلول های CD4 + T را در افراد مبتلا به یک دوز واکسن افزایش دهند. تفاوت در پاسخ سلول T پس از دو دوز واکسن در این افراد بسیار متغیر است. آیا روش ایمن سازی طبیعی / واکسن روشی قابل تکرار برای افزایش ایمنی خواهد بود؟
  • واکسن Shingrix در جلوگیری از زونا به افرادی که قبلاً به ویروس واریسلا زوستر مبتلا شده اند بسیار م effectiveثر است (97٪ اثر بخشی) و واکنش های بیشتری نسبت به عفونت های طبیعی به تنهایی ایجاد می کند.

آخرین کلمه

این مبنا همچنین در مورد ترکیب پلت فرم واکسن صدق می کند. مدتهاست مشاهده شده است که ترکیب دو نوع واکسن در یک رژیم ناهمگن دو دوز می تواند پاسخ ایمنی قوی تری نسبت به یک پلت فرم ایجاد کند. این ممکن است در مورد ترکیبی از واکسن Covid-19 مانند ناقل mRNA و واکسن های آدنوویروس صادق باشد. آخرین کشف در زمینه ایمونولوژی SARS-CoV-2 معجزه ای است که می تواند به طور بالقوه برای ایجاد ایمنی بیشتر در برابر کووید -19 و سایر بیماری ها مورد استفاده قرار گیرد.

تیم علمی کرونا

احسان پاکروان

محسن نعیم |

منبع:

دیدگاهتان را بنویسید