تابوت الیگودرز، توسعه و مشکلات


تابوت الیگودرز، توسعه و مشکلات

خبر دادن گلو خبر دادن گلو این را رضا ساکی در اینستاگرام نوشت.

بارها از فقر در لرستان نوشته ام. به خصوص در الیگودرز کمبود ساختمان وجود دارد. یادم می آید یکی از داوران نسل جدید با یادآوری دوران کودکی خود به طور غیرمستقیم اشاره می کرد که روستاها آب و برق نداشتند و حالا فلان آوار شده اند.

البته آب و برق و گاز به بسیاری از روستاها رفت. من خودم به یاد دارم که روستاهای تا ۳۰ کیلومتری خرم آباد تلفن نداشتند و زمانی که جنگ در روستاها جریان داشت، هیچ وسیله ارتباطی با شهر وجود نداشت. بعدا گوشی کم کم اومد و خیلی دیرتر گاز. اما این داستان هر روستایی نیست.

تابوت الیگودرز، توسعه و مشکلات

ویدیوهای بیشتر از گلونی نشان می دهد

منطقه زالاگی در الیگودرز نماد کاملی از کمبود ساختمان یا بهتر است بگوییم کمبود امکانات است. در اکثر نقاط الیگودرز هم همینطور است نه فقط زالکی. محل عبور عشایر و محل صعب العبوری است و در طول سال محل زندگی عشایر زیادی است.

اینجا جایی است که «غرگر» برای عبور از رودخانه استفاده می شود. جاده باریک و باریک است، در بیشتر نقاط اینترنت و در برخی نقاط خط تلفن همراه وجود ندارد.

اینجاست که در زمستان روزهای زیادی پشت برف گیر می کنند.

حالا این ویدیو به این خبر رسیده که عشایری که در کشور رسانه ندارند و صدایشان به ماهواره نمی رسد تحت تاثیر رانش زمین قرار گرفته اند و تابوتی برای حمل مرده وجود ندارد.

مردم بزنوی نه تنها تابوتی برای حمل مرده نداشتند، بلکه مردم نورآباد و چگانی نیز در جریان سیلاب قایق برای عبور از رودخانه نداشتند و به داخل کانال پرتاب شده و جان خود را از دست دادند. نهر آبی که دارو را به آن سوی رودخانه می رساند.

اینجا لرستان است و اینها عشایر هستند. مردم محروم از ابتدایی ترین امکانات.

این اجساد پوشیده از پتو و این تابوت‌های باستانی نشانه‌ای آشکار و غم‌انگیز از توسعه نیافتگی است.

روستای لیروک یکی از دهستان های الیگودرز نماد توزیع ناعادلانه امکانات است.

انتهای پیام

نگرانی ایرانی ها چیست؟
اینجا را ببین