سایه ها، سیاست، غزل – گولونی


سایه ها، سیاست، غزل

خبر دادن گلو این را میلاد عظیمی در اینستاگرام نوشت.

سایه در حالی که به قول خودش «تنبل» و «بازیگوش» بود، در کار شعری کوشا و کوشا بود.

او وسواس داشت. او یک کمال گرا بود. شعر او اما حاصل مطالعه و ممارست مستمر است. گاهی سرودن اشعار سال ها طول می کشید. من از دیدگاه خودم می نویسم.

ستون های فصیح غزل سایه زبان حافظ و سعدی است و هشتاد سال با شعر حافظ و سعدی زیست.

غزل های موفقی وجود دارد که از سبک مولانا پیروی می کند. به همین دلیل او تعدادی غزل از دو نسل اقتباس شمس از فروزانفر خواند و زیر ابیات، مصراع ها، کلمات و ترکیب ها خط کشید.

زندیا زهرایی می خواست این گزینه های سایه را رتبه بندی کند و شاید هم این کار را کرد.

اولین چیزی که می توانیم از سایه بیاموزیم تمرین، کمال گرایی و وسواس او به شعر است.

او به این آیه نظامی اعتقاد شدید داشت: “آنچه در این پرده به تو نشان می دهند/ اگر آن را دوست نداشته باشی به تو می دهند”

به گفته خودش، نمی خواست به بازار برود و به دلیل دوری گزیدنش، این فرصت را پیدا کرده بود که شعر را تمام و ویرایش کند.

سایه ها، سیاست، غزل

شعر سایه «وصف درد» است; درد “انسان”. فردی که “روی زمین” زندگی می کند و باید برای رفاه تلاش کند. مبارزه کردن

راه پیشرفت طولانی، دشوار و «پر خون» است. سایه ها این مسیر پر از عشق و امید را طی می کنند.

شعر سایه بیان بزرگ عشق است. عشقی که از بدن انسان شروع می شود و تا مرزهای زندگی اجتماعی امتداد می یابد. عشق همراه با امید، انتظار و وفاداری.

سیاست مانند خون در رگ های شعر سایه جاری است. من داور بی طرف شعر سایه نیستم. من از علاقه مندان به شعر او هستم، اما اینکه می گویند سایه شعر را در حد شعارهای سیاسی پایین نیاورده، اشتباه است.

شعر سایه به ویژه غزلیات او گسترده است. حتی شعری که برای موضوعی خاص سروده شده قابل تعمیم است. او این ویژگی را از غزلیات حافظ و سعدی و نمادگرایی اجتماعی نیما به ارث برده است.

کار مستقل شاعر اثر زیبایی است و سایه در لحظه های رنگارنگ زندگی ما اشعار زیبا، زیبا و موفقی سروده است.

بخشی از مردم محلی فارسی زبان با سبک زندگی متفاوت با شعر او زندگی می کردند. سای عمیقاً بر این باور بود که چیزی که یک شاعر را “نجات می بخشد” هیاهو یا تبلیغات نیست. شعر زیباست

می گفتند شعر خوب باید در جامعه بماند و شاعر فارغ از شایعه باید شعر خوب بنویسد.

پیرمرد اکنون از آستانه اجبار عبور کرده و شعر خود را بر غربال قاضی زمان گذاشته است. ذات او مهربانی و صداقت است.

فکر می کنم سایه «پیشتازان فضا» از شب ایران منتظر سحر باشد. به سعادت ایران و بهروزی مردم ایران امیدوارم.

سفرت بخیر شاعر عزیز

دانلود آلبوم تا صبح شب یلدا امیرهوشنگ ابطحاج

انتهای پیام

ایرانی ها نگران چه هستند؟
اینجا را ببین