مروری کوتاه بر اینکه آیا کلسترول (LDL) در علت بیماری های قلبی مورد استفاده قرار می گیرد: تغذیه


به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول در علت بیماری های قلبی گنجانده شده است

..

من اغلب پست ها یا پست هایی را از افرادی می بینم که معتقد نیستند کلسترول غذایی و کلسترول سرم نقش مهمی در شروع و پیشرفت بیماری عروق کرونر دارد. به همین دلیل است که من معتقدم که کلسترول غذایی و کلسترول سرمی بالا خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد ، در خانه می توانیم در مورد این موضوع یک بحث سالم داشته باشیم.

ابتدا می خواهم به دو ادعای رایج بپردازم.

ادعای اول تنوع دارد

کلسترول برای سلامتی مورد نیاز شما بسیار مهم است

این ادعا واقعاً نشان می دهد که به نوعی ممکن است کلسترول نداشته باشید ، و این توسط برخی افراد توصیه می شود. طنز اینجاست که همین افراد بارها و بارها تکرار می کنند که بدن کلسترول مورد نیاز خود را تولید می کند (وقتی می گویند کلسترول غذایی بر کلسترول سرم تأثیر نمی گذارد). بنابراین چرا خوردن کلسترول صفر مشکل ساز است؟

همچنین ، همانطور که توسط بسیاری از مردم انجام می شود ، نشان می دهد که برای زندگی مهم است ، داشتن بیش از حد غیرممکن است و نیازی نیست که به کلسترول بالا اهمیت دهید.

امیدوارم هر کس در اینجا بتواند پوچی این ادعا را ببیند. هیچ کس ادعا نمی کند که کلسترول برای زندگی ضروری نیست. آنچه ادعا می شود این است که سطوح فوق فیزیولوژیکی کلسترول مشکل ساز است ، به همان ترتیب سطوح فوق فیزیولوژیکی گلوکز مشکل ساز است و به همان ترتیب سطوح فوق فیزیولوژیکی آهن مشکل ساز است ، که هر دو برای زندگی نیز مهم هستند.

این نوعی تفکر دوتایی است ، سیاه و سفید ابتدا باید یک پرچم قرمز بزرگ باشد.

ادعاهای مهمی که در غیر این صورت دور از دسترس نخواهد بود

در واقع کلسترول پایین افزایش دادن فوتشدگان

در واقع شواهد کمی برای این ادعا وجود دارد ، و بسیاری از شواهد چیز دیگری را نشان می دهد ، و این ادعاها معمولاً با استفاده از داده های اکولوژیکی بسیار ضعیف ، مانند این موارد ، ارائه می شود.

به این نمودار نگاه کنید و مشخص شود چه اتفاقی افتاده است: افرادی که بیشتر در این نمودار جان خود را از دست دادند ، همگی از کشورهای فقیر بودند و دسترسی کمی به مراقبت های پزشکی بهتر داشتند ، در حالی که کسانی که کمتر از بیماری CHD جان خود را از دست دادند ، همگی از کشورهای ثروتمند با مراقبت های پزشکی برتر بودند. مانند ژاپن ، کانادا ، سوئیس ، دانمارک و غیره و غیره. اجازه ندهید این نوع داده های ضعیف شما را گیج کند.

اول ، دلایل متضادی وجود دارد که در مورد کلسترول پایین و مرگ و میر توضیح داده می شود ، یعنی بسیاری از بیماری ها که باعث کلسترول پایین می شوند ، که می تواند باعث شود کلسترول پایین با آسم مرتبط باشد. این یک مرجع برای این 1 ، 2 است.

شواهد کمی وجود دارد که کاهش LDL-c مرگ و میر را افزایش می دهد که مربوط به CHD نیست.

همچنین ، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افراد با سطح کلسترول پایین در طول عمر در واقع امید به زندگی خود را بهبود بخشیده اند. 1 ، 2

حال ، اجازه دهید این س questionال را مطرح کنیم که: آیا من معتقدم که کلسترول در شروع و پیشرفت بیماری شریانی نقش دارد؟

شواهد متعددی برای این امر وجود دارد که به اوایل دهه 1900 برمی گردد.

شواهد شماره 1: خوردن کلسترول در مدلهای حیوانی (شامل گیاهخواران ، همه چیز خواران و گوشتخواران) به طور مداوم منجر به انقباض شریانی می شود.

همه چیز از آنجا شروع شد که یک محقق به خرگوشها رژیم غذایی غنی از کلسترول داد و متوجه شد که آنها به سرعت دچار آتروما می شوند.

یکی از منتقدان که دوست دارد شکاک کلسترول باشد این است که می توان آن را حذف کرد زیرا خرگوش ها گیاهی هستند و به خوبی با رژیم غذایی کلسترول سازگار نیستند. از آن زمان به بعد ، نتایج مشابهی در گیاهخواران ، همه چیزخواران ، گوشتخواران و بسیاری از گونه های پستانداران تکرار شده است. 1 ، 2 ، 3 ، 4،5،6 خوردن کلسترول در مطالعه روی حیوان sinus qua no، که به معنی یک وضعیت مهم است ، برای ایجاد تصلب شرایین. این همه در جامعه علمی با استقبال خوبی روبرو شده است ، هیچ شکی در مورد این رابطه با اثر خوردن کلسترول بالا برای ایجاد تصلب شرایین وجود ندارد. در مقایسه ، ساکارز هرگز به صورت تجربی نشان داده نشده است که در صورت عدم وجود کلسترول در رژیم غذایی ، می تواند تصلب شرایین را القا کند.

و این نکته واقعاً بسیار مهم است زیرا کلسترول رژیم غذایی می تواند بیشتر از کلسترول سرم با خطرات قلبی عروقی مرتبط باشد. در مدلهای حیوانی ، ممکن است با رژیم غذایی کلسترول پایین ، آترواسکلروز ایجاد شود ، حتی اگر کلسترول سرم به هیچ وجه افزایش نیابد.

همانطور که نویسنده اشاره کرده است

این مطالعه بر تغییرات مستقیم شریان های نخستی های غیر انسانی پس از تجویز کلسترول در رژیم غذایی در سطوح پایین تر از مواردی که به طور معمول برای القای تصلب شرایین تجربی استفاده می شود ، متمرکز شده است. تغییرات داخلی بر این اساس کوچکتر مشاهده شد. رژیم برای گروه 1 در ابتدا برای نشان دادن نقطه صفر تأثیر کلسترول رژیم غذایی بر روی انتهای شریانی طراحی شده بود. با این حال ، چنین نقاطی یافت نشد. هیچ آستانه ای برای کلسترول رژیم غذایی در مورد اثرات نامطلوب آن بر عروق ایجاد نشده است.

این بدان معناست که مقدار کلسترول بیش از صفر سطح پلاک را افزایش می دهد.

توجه به این نکته و به خاطر سپردن آن بسیار مهم است.

شواهد شماره 2: افرادی که دارای پلی مورفیسم های ژنتیکی هستند و از نظر ژنتیکی سطح کلسترول پایینی دارند ، خطر بیماری های قلبی عروقی کاهش می یابد.

یک مطالعه تصادفی مندلی مطالعه ای است که به بررسی اثر چندشکلی ژنی خاص با تأثیر توصیف شده بر روی نتایج مناسب می پردازد. می توان از مشکل عوامل گیج کننده در مطالعات اپیدمیولوژیک جلوگیری کرد.

ژن های زیادی وجود دارند که با سطح کلسترول پایین مرتبط هستند. بسیاری از مطالعات مندلی نشان داده اند افرادی که دارای چنین ژن هایی هستند کمتر به CHD مبتلا می شوند. 1 ، 2 ، 3

همه 9 پلی مورفیسم با کاهش بسیار خوب در خطر CHD در واحد کمتر از LDL-C همراه بود ، بدون شواهدی از ناهمگنی اثر (I2 = 0.0٪). در یک متاآنالیز با ترکیب داده های غیر همپوشان 312،321 شرکت کننده ، تخصیص طبیعی تصادفی برای قرار گرفتن طولانی مدت در معرض LDL-C پایین با 54.5٪ (فاصله اطمینان 95٪: 48.8٪ تا 59.5٪) کاهش خطر CHD برای هر میلی مول همراه بود. L / L (38.7 میلی گرم در دسی لیتر) LDL-C پایین تر. این کاهش 3 برابر بیشتر در خطر CHD در واحد LDL-C پایین تر از زمان درمان با استاتین هایی بود که در زندگی شروع شد (19 × 10 43 43 /8 = p). 1

شواهد شماره 3: داروها و سایر مداخلات شیوه زندگی که کلسترول را کاهش می دهند ، به طور مداوم میزان بروز بیماریهای قلبی عروقی و مرگ و میر را کاهش می دهند

استاتین ها و سایر داروهایی که کلسترول را با مکانیسم های مختلف کاهش می دهند به طور مداوم نشان دهنده کاهش بروز CHD و مرگ و میر 1 ، 2 است. اما چندین روش دیگر برای کاهش LDL-کلسترول وجود دارد که اثر پلئوتروپیک توصیف شده را ندارند و همچنان منجر به کاهش خطر CHD می شوند.

LDL-apheresis فرایند فیلتر کردن مولکولهای LDL-c در خون بیمار است. این معمولاً برای افرادی که FH دارند کار می کند (به زیر مراجعه کنید). این فرایند ، که معمولاً منجر به کاهش شدید سطح LDL-c می شود ، همچنین منجر به کاهش زیادی در خطر CHD برای این افراد می شود.

آفرزیس LDL سطح کلسترول LDL را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد از 7.42 +/- 1.73 تا 3.13 +/- 0.80 میلی مول/لیتر (58) در مقایسه با گروه دارویی درمانی ، از 6.03 +/- 1.32 تا 4.32 +/- 1.53 mmol/L (28). با تجزیه و تحلیل کاپلان مایر از وقایع کرونری شامل انفارکتوس میوکارد غیر کشنده ، آنژیوپلاستی عروق کرونری ، پیوند بای پس عروق کرونر و مرگ ناشی از CHD ، سطح کل بروز کرونر در گروه LDL-apheresis 72٪ کمتر بود (10)) در مقایسه با گروه درمان دارویی (36) (p = 0.0088).

خط شواهد شماره 4: افرادی که دارای نقایص ژنتیکی هستند و از کلسترول بالا رنج می برند (هیپرکلسترولمی خانوادگی) بر اثر بیماری قلبی می میرند. کاهش سطح کلسترول در این افراد شانس زنده ماندن آن را تا حد زیادی افزایش می دهد.

هایپرکلسترولمی خانوادگی (FH) یک نقص ژنتیکی است که سطح بسیار بالایی از LDL-کلسترول را در خون تولید می کند.

متأسفانه برای این افراد ، خطر ابتلا به حوادث قلبی عروقی بسیار افزایش می یابد 1.

خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلبی کشنده یا غیرکشنده در سن 60 سالگی برای مردان 52 درصد و برای زنان مبتلا به FH 31.8 درصد در مقایسه با 12.7 درصد و 9.1 درصد برای بستگان بدون FH بود. 1

شواهد شماره 5: مطالعات جمعیت ثابت کرده اند که قرار گرفتن در معرض کلسترول بالا در طول عمر با افزایش خطر بیماری های قلبی عروقی و مرگ و میر مرتبط است.

کاملا واضح به تنهایی مطالعات اپیدمیولوژیک و جمعیتی ارتباط قوی بین کلسترول بالای سرم و CHD را پیدا کردند. 1

بنابراین اساساً ما شواهد قوی داریم که:

  • خوردن کلسترول در حیوانات (در بسیاری از گونه های مختلف) باعث تصلب شرایین می شود

  • افرادی که از نظر ژنتیکی سطح کلسترول پایینی دارند کمتر در معرض بیماری عروق کرونر قلب قرار دارند

  • افرادی که سطح کلسترول ژنتیکی بالایی دارند به دلیل بیماری قلبی بسیار جوان می میرند

  • مخلوط کردن داروها با سایر شیوه های زندگی که سطح کلسترول را کاهش می دهد ، خطر ابتلا به CHD را کاهش می دهد

  • مطالعات جمعیتی به طور مداوم نشان داده است که افرادی که دارای سطح کلسترول بالا هستند بیشتر دچار بیماری عروق کرونر می شوند.

چه توضیحی غیر از کلسترول می تواند همه آن مشاهدات را توضیح دهد؟ عامل اتصال دهنده مهمتر از کلسترول برای همه اینها چه می تواند باشد؟

در حال حاضر ، هیچ کس نمی گوید کلسترول وجود دارد مذاکرات عوامل خطر. هر چیزی که آسیب به دیواره شریان را افزایش دهد و باعث التهاب شود (فشار خون بالا ، سیگار کشیدن ، افزایش قند خون ، اسیدهای چرب اشباع ، عوامل عفونی) در شروع و پیشرفت بیماری دخیل است ، اما برای تشکیل پلاک های آترواسکلروز کلسترول و لیپوپروتئین ها لازم است.

امیدوارم این امر بتواند به بحث سالم در مورد این مسئله منجر شود و به مردم کمک کند تا بفهمند چرا حفظ سطح کلسترول در محدوده طبیعی ، که باید در حد 150 میلی گرم در دسی لیتر باشد ، مشکل ساز می شود.

به نظر بسیاری ، ارتباط بین کلسترول بالا و بیماری عروق کرونر یکی از محکم ترین پیوندها در علم زیست پزشکی مدرن است.

اگر ما به معیارهای بردفورد-هیل برای تعیین علت نگاه کنیم ، یک رابطه ثابت کلسترول بالا-CHD همه 9 معیار خواهد بود ، که به احتمال زیاد علت واقعی است.

به نقل از یرمیا استاملر (یکی از محققان برجسته بیماریهای قلبی و عروقی قرن بیستم) در نقد (بسیار توصیه می شود) از متاآنالیز SFAs و CHD در سال 2010

در واقع ، اصلاح رژیم غذایی مناسب برای آتروژنز آزمایشی ، سینوس qua non یا materia peccans (اصطلاح Anitschkow) ، مصرف کلسترول است. این امر از زمان پیشرفت در سالهای 1908-1912 توسط Anitschkow و همکاران (یادبودی صد ساله که به جشن و بحث تبدیل شد) در هزاران آزمایش روی گونه های پستانداران و پرندگان-گیاهخواران ، گوشتخواران و همه چیز خواران-از جمله غیر انسانی پیش نیاز بوده است. نخستی ها نادیده گرفتن این واقعیت در بررسی انسانها به این معنی است که مبانی داروینی تحقیقات زیست پزشکی فاقد اعتبار است و / یا اجسامی وجود دارند که شواهدی از اهمیت حیاتی در انسانها دارند. در غیر این صورت نیست

اعتبار به

شما / oehaut

دیدگاهتان را بنویسید