مهدویت و ظهور آن از دیدگاه حضرت سیدالشهداء (ع)


خبرگزاری فارس – یادداشت ها – خجت الاسلام علی حسنی پوردر یکی از آیات دعای عاشورا امام حسین (علیه السلام) می خوانیم: «و اصالحو ان یبیلگانی المکم المحمود لکم عندالله، و عن یارزوکانی طلبه تعارکم، با امامی خدا». فصیح، راستگو».

از خداوند می خواهم که مرا در پیشگاه خداوند به مقامی شایسته و ستوده برساند و خونی به من عطا کند که به پای امام هدایت از اهل بیتت که راست می گوید (حضرت مهدی علیه السلام) بریزم تا انتقام ظلم تو را بگیرم. خون ریخته خواهد شد
عاشورا زمینه ساز قیام و انقلاب منجی بشریت خواهد بود. زیرا این واقعه این عقیده اساسی را در شیعه تثبیت کرد که مردن بهتر از زندگی زیر سلطه ظالمان و کفار است. این اندیشه در طول تاریخ با مذهب شیعه همراه بوده است و عواملی از این دست به انقلاب هایی مانند انقلاب اسلامی ایران کمک کردند.
امام حسین(ع) در پاسخ به مردی که از آن وجود مقدس سراغ می‌گرفت، امام زمان(عج) را این طور توصیف فرمود: مِنْ بَنِی هَاشِمٍ مِنْ ذِرْوَهِ طَوْدِ الْعَرَبِ وَ بحْرِ مغِیضِهَا إِذَا وَرَدَتْ وَ مَخْفِرِ أَهْلِهَا إِذَا أُتِیَتْ وَ مَعْدِنِ صَفْوَتِهَا إِذَا اکْتَدَرَتْ لَا یَجْبُنُ إِذَا الْمَنَایَا هَکَعَتْ وَ لَا یَخُورُ إِذَا الْمَنُونُ اکتَنَعَتْ وَ لَا ینْکُلُ إِذَا الْکمَاهُ اصْطَرَعَتْ مُشَمِّرٌ مُغْلَوْلِبٌ ظَفِرٌ ضِرْغَامَهٌ حَصِدٌ مُخْدِشٌ ذِکْرٌ سَیْفٌ مِنْ سُیُوفِ اللَّهِ رَأْسٌ قثَمُ نشُؤَ رَأْسُهُ فِی بَاذِخِ السُّؤْدَدِ وَ عَارِزٌ[غَارِزٌمَجْدَهُفِیأَکْرَمِالْمَحْتِدِفَلَایَصْرِفَنَّکَعنْبیْعَتِهِصارِفٌعَارِضٌیَنُوصُإِلَیالْفِتْنَهِکُلَّمَنَاصٍإِنْقَالَفَشَرُّقَائِلٍوَإِنْسَکَتَفَذُودَعَائِرَثُمَّرَجعَإِلَیصفَهِالْمهدی(عج)فَقَالَأَوْسَعُکُمْکَهْفاًوَأَکْثَرُکُمْعِلْماًوَأَوْصَلُکُمْرَحِماً؛(Номани۲۰۱۷:۲۱۴/۱۳)[غارززززز۸حرمارمایصصرننکننلوإإلوإنفلوإلوإنورمناعفلوإنورمنکلوإنفلوإرمنکلوإرمإنارفلوإرمإرمإإرمنرَجعَإِلَیصفَهِالْمهدی(عج)فَقَالَأَوْسَعُکُمْکَهْفاًوَأَکْثَرُکُمْعِلْماًوَأَوْصَلُکُمْرَحِماً؛(نعمانی،۱۳۹:۱۳۹)[غَارِزٌمَجْدَهُفِیأَکْرَمِالْمَحْتِدِفَلَایَصْرِفَنَّکَعنْبیْعَتِهِصارِفٌعَارِضٌیَنُوصُإِلَیالْفِتْنَهِکُلَّمَنَاصٍإِنْقَالَفَشَرُّقَائِلٍوَإِنْسَکَتَفَذُودَعَائِرَثُمَّرَجعَإِلَیصفَهِالْمهدی(عج)فَقَالَأَوْسَعُکُمْکَهْفاًوَأَکْثَرُکُمْعِلْماًوَأَوْصَلُکُمْرَحِماً؛(Номани۲۰۱۷:۲۱۴/۱۳)[غَارِزٌمَجْدَهُفِیأَکْرَمِالْمَحْتِدِفَلَایَصْرِفَنَّکَعنْبیْعَتِهِصارِفٌعَارِضٌیَنُوصُإِلَیالْفِتْنَهِکُلَّمَنَاصٍإِنْقَالَفَشَرُّقَائِلٍوَإِنْسَکَتَفَذُودَعَائِرَثُمَّرَجعَإِلَیصفَهِالْمهدی(عج)فَقَالَأَوْسَعُکُمْکَهْفاًوَأَکْثَرُکُمْعِلْماًوَأَوْصَلُکُمْرَحِماً؛(نعمانی،۱۳۹۷:۱۳/۲۱۴)

از بنی هاشم، از بلندی های عربستان، از اعماق دریا، سرور، پیروز، سربلند بیرون آمد. او شیر میدان جنگ و ناوشکن معروف دشمن است. او یکی از شمشیرهای خدا و در عین حال حاکمی مهربان و بزرگوار است. افکار او از دنیا و آخرت رها شده و در بالاترین مقام عالی مقام و عزت و قرب الهی قرار می گیرد. از این رو به شما هشدار می دهم که شیطان از حق روی گردان شده است تا شما از قسم خوردن به او امتناع کنید تا هر وقت او شیطانی شود. سپس پیامبر به خصوصیات مهدی اشاره کرد: حمایت او وسیع ترین، علم او گسترده ترین و فضل او بهترین و فراوان ترین است.
روایت همین تور دکتر زرلی ایشان میفرماید خصوصیت: هر که سنت یوسف سنت موسی بن عمران علیه السلام دارد و او قائم ما اهل بیت است خداوند یک شب قضیه اش را اصلاح کند. . و به قول حسین علیه السلام درباره قائم ما، یک سال از پیامبران، یک سال از نوح، یک سال از ابراهیم، ​​یک سال از موسی، یک سال از حضرت عیسی (ع) را فرمود. یک سال از ایوب، یک سال از محمد (ص) یک سال، برای نوح طول عمر، برای ابراهیم ولادت پنهان و دوری از مردم، برای موسی ترس و تهمت، برای عیسی اختلاف مردم درباره اوست. برای ایوب تسکینی پس از رنج و برای محمد (ص) بیرون آمدن با شمشیر است. (اربیلی، ۱۳۸۱: ۲/۵۲۲)
ما سنت های پیامبران را در کنار خود داریم; احادیث نوح، احادیث ابراهیم، ​​احادیث موسی، احادیث عیسی، احادیث ایوب، احادیثی از محمد (ص). زندگی برای نوح بعد از این مدت طولانی است. در مورد ابراهیم، ​​تولد و بازنشستگی او از مردم پوشیده است. و برای موسی ترس و پنهانی. وقتی صحبت از عیسی می شود، مردم در مورد او اختلاف نظر دارند. اما برای ایوب بعد از رنج و رنج، آسودگی خواهد بود. در مورد محمد (ص) که شمشیر بر دوش دارد.
روزی از او درباره امام مهدی (عج) پرسید آیا الان به دنیا آمده است؟ امام حسین (علیه السلام) فرمود: اگر بفهمد، در روزهای حیات به خدمت او می‌روم. (شریفی، بتا: ۷۳)
نه، اگر او را زنده می یافتم، خدمتش می کردم.
امام حسین (علیه السلام) در بیانات خود اذهان عمومی را برای غیبت طولانی امام زمان (عج) آماده کرد و از امتحان الهی این زمان یعنی «لاساحب حسو الامر» یا مهدی (عج) – غیبت شما سخن گفت. بودن یکی از آنها مرده است، برخی کشته شده اند، برخی دیگر طلا هستند که نمی توان گفت. (صدوک، بتا: ۱/۳۱۷)
دو بلیط برای صاحب موضوع وجود دارد. یکی از آنها به قدری طولانی می شود که در قسمت می گوید: او مرده است. و گویند: کشته شد. و گروهی از مردم: او رفته است. و هیچ کس جایگاه او را نمی داند مگر رهبری که دستور داده است.

همچنین در بیانی دیگر به صبر در غیبت فرمان داد که آن را برای مردم آن زمان لازم و ضروری دانست: له غیبه ارتد فیها اهوب، یستاب علی الدین فیها اهرون، فیوزون، یکال لحم: مطیع حسو الودان کنتم. سادیکین. اما صبری در غیاب او مانند مجاهدی که شمشیر در دست رسول خدا (ص) دارد عامل دروغ و منکر می شود. (مجلسی، ب تا: ۳/۳۸۵)

برای او عقب نشینی است که بخشی دین را رد کند و بخشی بر آن ثابت قدم بماند و این گونه مورد جفا قرار گیرد. خطاب به آنها: اگر راست می گویید، این وعده کی محقق می شود؟ کسانی که این توهین ها و منکرات را تحمل می کنند، مانند کسانی هستند که در برابر پیامبر اکرم (ص) با شمشیر می جنگند.
امام حسین (علیه السلام) در بیان دیگری وضعیت اجتماعی دوران غیبت کبری و رابطه مسلمانان را چنین بیان می کند: لا یکن الامر الدین طنزرو، نای یباره، برخی از من، برخی از آنها و برخی از آنها. برخی به روی دیگران می افتند و برخی برای برخی دیگر در کمال ناباوری کشته می شوند و گاه مرا نفرین می کنند; (شریفی، بتا: ۷۶)
آنچه توقع داری محقق نمی شود، جز اینکه کینه و نفرت در میان شما گسترش می یابد و گروهی بر گروهی دیگر شاهد کفر می شوند و یکدیگر را لعن می کنند.
و از پیغمبر فرمود: «لا إکون الامر الدین تنزارونه بعضی از من تبرئه می شوند، ولی بعضی در بعضی موارد تبرئه می شوند و بعضی در بعضی موارد کشته شدن علی خواهد بود». کفر و در مواردی برخی از من نفرین می شوند. ): الخیر کله فی ذلک الزمان، یکم قایمنا، ذلک کله به مدیریت; (نعمانی، ۱۳۹۶: ۲۰۵/۱۳)
تا زمانی که گروهی از شما گروهی دیگر را به دلیل سردرگمی و بی نظمی شان تبرئه ننمایید و برخی چهره دیگران را آزار دهند و برخی دیگر شاهد بی ایمانی آنها نباشند، آن چیزی که انتظار دارید نخواهد بود. برخی از شما برخی از شما را نفرین می کند. خطاب به پیامبران: پس در آن زمان خیری نخواهد بود؟ حضرت فرمود: در آن وقت همه خوبی ها جمع می شود; کائم ما قیام می کند و آن همه بدی را از بین می برد.
امام حسین(ع) در مواردی از ویژگی های امام مهدی(عج) دلها را به حضرت مهدی(عج) تشویق می کرد و زمینه را برای ظهور آن بزرگوار در قرن آینده فراهم می کرد.
امام حسین (علیه السلام) در بیان خود فرمودند که اذهان عمومی برای غیبت طولانی امام زمان (عج) آماده شده بود و انسان متقی در این مدت مورد آزمایش قرار گرفت.
انتهای پیام




این مقاله را در صفحه اول توصیه کنید